فرزندان بيصر زياد شده شهرها را پر كرده بودند و چون زنان را به پادشاهى برداشتند عمالقه يعنى پادشاهان شام در آنها طمع كردند . پادشاه آن روز عمالقه » وليد بن دومع « بر سر آنها لشكر كشيد و بشهرهاى آنها تاخت ، پس او را به پادشاهى خود پذيرفتند . بعد از او ديگرى از عمالقه بنام » ريان بن وليد « [ 1 ] كه فرعون يوسف باشد پادشاه شد . پس ديگرى از عمالقه بنام » دارم بن ريان « [ 2 ] و بعد از او » كاسم بن معدان « [ 3 ] سپس فرعون موسى يعنى » وليد بن مصعب « بسلطنت رسيدند . روايات در نسب وليد اختلاف دارد ، بعضى او را از لخم و ديگران از قبيله ديگرى از يمن و برخى از عمالقه دانسته‌اند ، قول ديگر آن است كه فرعون موسى از قبطيان بود و » ظلما « نام داشت [ 4 ] و او است كه خداى متعال قصه اش را با موسى بيان فرموده است . اين فرعون دير زمانى [ زنده ماند و سركشى و بيدادگرى كرد ] تا آنجا كه گفت » انا ربكم الاعلى « [ 5 ] من پروردگار بزرگ شمايم . پس خدا او و لشكرهايش را در درياى قلزم غرق فرمود . چون فرعون و يارانش را خدا غرق كرد ، در شهر كسى جز فرزندان و بردگان و زنان باقى نماند و همگى بر پادشاهى زنى بنام » دلو كه « اتفاق كردند ، و چون از دستبرد پادشاهان ديگر بيم داشت ديوارى در پيرامون مصر ، محيط به همه قريه ها ، دهكده ها و شهرها كشيد و كارهاى بسيار ديگرى انجام داد . پادشاهى اين زن بيست سال بود . [ 6 ] سپس » در كون بن بلوطس « ، » بودس بن در كون « ، » لقاس بن بودس « ،

--> [ 1 ] ريان بن وليد بن دومع كه قبطيان او را » نهراوس « مىگفتند ( اخبار الزمان ص 223 ) [ 2 ] داروم بن ريان بن وليد كه نامش » دريموس « بود ( اخبار الزمان ص 237 ) . [ 3 ] كاشيم ( اخبار الدول ) . [ 4 ] طلما بن قومس ( اخبار الزمان ص 242 ) . [ 5 ] 79 - 24 . [ 6 ] مروج - الذهب ج 1 ص 358 .